طراحی وب سایت

هیچ برنامه نویسی نمی تواند مدعی باشد که قطعه کدی که نوشته است درست و بدون مشکل کار می کند، همیشه یک حالت هست که شما آن را در نظر نگرفته اید و همان باعث بروز خطا می شود. پس هیچ گاه نباید کامپایل درست کد را به حساب درست بودن آن بگذارید.
خب چاره چیست؟ آزمون های پیاپی توسط افراد متفاوت؟ این عمل در فاز اولیه توسعه هزینه بر است. بهتر است منتظر بمانید تا گروه آزمایش، درستی عملکرد کد شما را تایید کند. برای گرفتن این تاییدیه آزمایش های واحد (unit testing) به کمک شما خواهد آمد. آزمایش واحد بیشتر برای تعیین درستی کارکرد یک متد به کار می رود.
آیا هر متدی را می توان در آزمایش واحد گنجاند؟
بی شک نه! چراکه برای هر آزمایش واحد، حد و مرزی وجود دارد و آزمایش باید در آن حد و مرز قرار بگیرد. مثلا متدی که برای وصل شدن به پایگاه داده است یا بارگذاری فایل از اینترنت یا خواندن فایل، جزو آزمایش های واحد محسوب نمی شود. برای مثال اگر یکی از متدهای شما بزرگترین عدد یک فهرست را از پایگاه داده دریافت می کند، در متدی که برای آزمایش واحد آن تهیه خواهید کرد نباید هیچ گونه کدی جهت برقراری ارتباط با دیتابیس نوشته شود.این امر سبب سریع تر اجرا شدن آزمایش های واحد خواهد شد و در آینده شما را از انجام آن به دلیل کند بودن روند انجام آزمایش ها، منصرف نخواهد کرد. همچنین تغییرات انجام شده در لایه دسترسی به داده ها سبب غیرمعتبر شدن این نوع آزمایش ها نخواهد شد. به بیان دیگر وظیفه متد آزمایش واحد، اتصال به پایگاه داده یا شبکه یا خواندن اطلاعات از یک فایل نیست.
چرا برنامه نویس ها آزمایش های واحد را انجام نمی دهند؟
یکی از دلایل این است که این کار را امری پرهزینه و در مرحله توسعه برنامه بی فایده می پندارند، در صورتی که این تفکر اشتباه است. آزمایش واحد به برنامه نویس ها کمک می کند که از درستی کدهای نوشته شده در همان زمان آگاه شوند و به مرور زمان با حجم عظیمی از کدهای خراب روبه رو نشوند. اگر شما به عنوان برنامه نویس برای هر کدی که می نویسید همان لحظه یک آزمایش واحد هم بنویسید هیچ ضرر زمانی نکرده اید. درست است که آزمایش واحد امری زمان بر است ولی به مرور، این زمان کاهش پیدا می کند. حال بیایید با هم برای یک پروژه کوچک یک آزمایش واحد بنویسیم. فرض کنید شما کلاسی به صورت زیر نوشته اید:
class sampleforunittest {
public sampleforunittest() {
students = new list«string»(); }
public list«string» students {get; set;}
public list«string» getnamewithbiglength
(int length) {
list«string» result = new list«string»();
foreach (var student in students) {
if (student.length »= length) {
result.add(student); } }
return result; }
}
بسیار خب، ما می خواهیم آزمایش واحدی انجام دهیم که درستی عملکرد getnamewithbiglength را نشان دهد، برای این کار از nunit استفاده می کنیم. nunit چهارچوب کاری برای انجام آزمایش های واحد است که تبدیل شده junit (که برای جاوا هست) برای دات نت است. بعد از بارگزاری nunit یک پروژه جدید از نوعclass library ایجاد کرده و فایل اسمبلی nunit.framework.dll را به پروژه خود ارجاع دهید، حال باید کلاسی تعریف کنیم که نشان دهنده آزمایش واحد است. در کلاس ما صفت testfixture باید نشانه گذاری شود. در این کلاس باید متدهایی برای آزمایش تعریف کنیم. این متدها باید با صفت test و به صورت public تعریف شده باشند که نه مقداری را برگردانند و نه مقداری را به عنوان ورودی دریافت کنند. بسیار خب، با توضیحات بالا کلاس آزمایش واحد ما به صورت زیر درخواهد آمد.
[testfixture]
public class fisrttest {
[test]
public void testgethighlength()
{ ... }
}
در بدنه متد testgethighlength باید کدهای مربوط به آزمایش واحد متد getnamewithbiglength نوشته شود. ابتدا یک شیء از کلاس sampleforunittest می سازیم. سپس مقدار ویژگی students را مقداردهی می کنیم و مقدار برگشتی تابع getnamewithbiglength را با مقداری که باید برگرداند مقایسه می کنیم، اگر مقدار برگشتی درست بود نتیجه می گیریم که متد ما کارش را به درستی انجام می دهد، که کد آن به صورت زیر خواهد بود:
var sample = new sampleforunittest();
sample.students.addrange(new string[]
{ «click», «jamejam», «nunit» });
int result = sample.getnamewithbiglength(5).count;
assert.istrue(result == 2);
نکته ای که در کد بالا وجود دارد متد assert.istrue است که این متد یک شرط را چک می کند. اگر نتیجه حاصل از شرط درست بود مقدار true، و اگر غلط بود مقدار false را به nunit می دهد، مقدار بازگشتی از این متد نشان می دهد که متد شما درست است یا نه؟ حال برای آزمون، برنامهnunit ide را که در پوشه نصب شده nunit است، اجرا کرده و یک پروژه جدید بسازید. مسیر پروژه را در همان مسیر پیش فرض قبول کنید و اگر مسیر دیگری را انتخاب می کنید توجه داشته باشید که فایل nunit.framework.dll در آن مسیر وجود داشته باشد. پس از ساختن پروژه از منوی project گزینه add assembly را انتخاب کنید، سپس روی گزینه run کلیک کنید. اگر آزمایش واحد شما درست بوده باشد این مورد به شما اطلاع داده خواهد شد و اگر اشتباه باشد برای هر متد اشتباه، عدد آنها را نیز به همراه نام و خطی که اشتباه است به شما نشان می دهد. این یک مقدمه ساده در مورد آزمایش های واحد بود. اگر فرصتی بود در هفته های آتی دیگر ویژگی های آزمایش واحد را نیز بررسی خواهیم کرد.
امیربهاالدین سبط الشیخ

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 9   خرداد   1389  شاخه : برنامه نویسی